Wednesday, 1 January 2014

பாரதி vs பகவதி

என் சித்தப்பா வீட்டுத் தம்பிக்கு ஒரு ப்ராஜெக்ட்டில் உதவி செய்வதற்காக, பாரதி குறித்து படித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அதில் ஒரு அழகான விஷயம் பார்க்க நேர்ந்தது. முன்னமே படித்த கட்டுரை தான் அது. ஆனால் இன்று படிக்கும் போது இன்னும் சுவாரஸ்யம் நிறைந்ததாய் இருக்கிறது.

பகவதி படத்தில் வடிவேலு பேச்சு அதிகமாகப் போகும் போது, ஒரு சைகை காட்டி விஜய் 'அடங்கு' என்று சொல்வார்.

அ
து உண்மையில் பாரதியிடம் இருந்து எடுத்தது போல!

புதுவை ஈஸ்வரன் தர்மராஜா கோவில் தெருவில் குடியிருந்தபோது பாரதி நடத்திய ‘தர்பாருக்கு’ தராசுக்கடை என்று பெயர். அவரைக் காணவரும் நண்பர்கள், அன்னியர்கள், உளவாளிகளுடன் பாதி வேடிக்கையும், தீவிரமுமாக நடத்திய உரையாடல்களை அவர் தராசு என்ற பெயரில் பதிவு செய்தார்.

தராசுக்கடைக்கு ஒரு நாள், பாரதிதாசன் வருகிறார். கவிதை குறித்து இருவரும் பேசிக் கொள்வதாய் உரையாடல் தொடரும்.

அந்தக் கட்டுரையிலிருந்து ஒரு பகுதி:

***

சேட் சொல்கிறார்: “நான் அதற்கு மாத்திரம் வரவில்லை. வேறு சங்கதி கேட்கவும் வந்தேன். தராசு நடக்கப்போவதை அறிந்து சொல்லுமோ?”

“சொல்லாது’ என்று தராசே சொல்லிற்று.

“சொல்ல சம்மதமிருந்தால் சொல்லும், இல்லையென்றால் சொல்லாது. எதற்கும் நீர் கேட்க வந்த விஷயமென்ன? அதை வெளியிடும்” என்று நான் சொல்லப் போனேன். (இங்கு நான் என்பது பாரதிதாசனைக் குறிக்கும்)

தராசு என்னிடம் “காளிதாசா, ‘அ!’ என்றது. இந்த ‘அ’ காரத்திற்கு அடக்கு என்று அர்த்தம். அதாவது என்னுடைய கருத்துக்கு விரோதமாக வார்த்தை சொல்லாதே என்றர்த்தம். தராசு ‘அ’ என்றவுடன் நான் வருத்தத்துடன் தலை குனிந்து கொண்டேன்.

***

# புதியதெல்லாம் பழையதன் மீள் வடிவம். பழையதெல்லாம் புதுமையின் அடி நாதம்!

ஒரு மழை வேண்டும்

ஒரு மழை வேண்டும்
சாலை விபத்தில் தப்பிப் பிழைத்தவன்
சிந்திய ரத்தத்தைத் துடைப்பதற்கு!

ஒரு மழை வேண்டும்
பூக்கவே செய்யாது என்று நினைத்திருந்த
ரோஜாச் செடிகள் பூப்பதற்கு!

ஒரு மழை வேண்டும்
உறக்கம் வரவில்லை என்று சொல்லி

ஜன்னல் திறந்து பார்ப்பதற்கு!

ஒரு மழை வேண்டும்
எதை எதை இழந்தோம் என்று
பட்டியல் இடுவதற்கு!

ஒரு மழை வேண்டும்
இனியாவது புழுக்கம் குறையும் என்று
நம்பிக்கை வைப்பதற்கு!

ஒரு மழை வேண்டும்
இவையெல்லாம் மழையால் தான்
மாறியது என்று காரணம் சொல்வதற்காகவாவது!

ஒரு மழை வேண்டும்!

இராஜியானந்தா பொன்மொழிகள் - நம்பிக்கை

ஒருவர் மீது வைக்கப்படும் முதல் நம்பிக்கை, அவர் செயல்களைப் பொருத்ததல்ல. நம் மனத்தைப் பொருத்தது.

ஒருவர் மீது வைக்கப்படும் கடைசி நம்பிக்கை, நம் மனத்தைப் பொருத்தது அல்ல. அவர் செயல்களைப் பொருத்தது.

தத்துவ முத்தை தூ தூ என்று துப்பியவர்: சுவாமி பூஜ்ய ஸ்ரீ ஸ்ரீ இராஜியானந்தா!

காலங்கள் மாறலாம்

வழக்கம் போல இன்றும் காலை வாக்கிங். அதே பூங்கா. சற்றே அதிகபட்ச குளிரில் காது நிறைக்கப் பாடல் கேட்டால் மனம் நிறைந்து வழியும். எனக்குப் பிடித்தமான 'கண்ணுக்கு மையழகு' பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. அதில் ஒரு வரி இப்படி வரும்: 'இளமைக்கு நடையழகு. முதுமைக்கு நரையழகு' என்று.

அந்த வரிகளுக்கேற்ற அழகான சூழ்நிலை அதுவென்று பட்டது. இளைஞர்கள், முதியவர்கள், குழந்த
ைகள் என்று எல்லாத் தரப்பினரையும்
அந்த நேரத்தில் பார்க்க முடியும்.

எனக்கு முன்னே ஒரு முதியவர் சென்று கொண்டிருந்தார். 70 - 80 க்குள் வயது இருக்கும் என்று அவர் தலை முடியும், நடையும் காட்டியது. முதுமைக்கு நரை அழகு தானோ என்று அந்தப் பெரியவரைப் பார்த்துக் கொண்டே அவர் பின்னால் நான்கடி இடைவெளியில் நான் நடந்து கொண்டிருந்தேன்.

கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் சட்டென்று குப்புற விழுந்து விட்டார். ஏதாவது உடம்புக்குத் திடீரென வந்து விழுந்தாரா, கால் இடறி விழுந்தாரா என்று தெரியவில்லை. ஓடிப் போய் அவரைத் தூக்கி உட்கார வைத்து, உதவியென்று போட்ட  கூச்சலில் ஏழெட்டுத் தாத்தாமார்கள் அந்த இடத்தை நோக்கி வந்தார்கள்.

அவருக்கு மூக்கில் செம அடி.  ரத்தம் அதிகமாய் வந்தது. தண்ணீர் கொடுத்து, சின்ன முதல் உதவிகள் செய்த பின், ஓரளவுக்குச் சரியானார். வண்டி வைத்திருந்த மற்றொருவர் அவரை வீட்டில் விட அழைத்துச் சென்று விட்டார்.

அந்தப் பெரியவர் முகத்தில், அவர் கிளம்பிய போது, அப்படியொரு பயமும் சங்கடமும் தெரிந்தது. சுற்றியுள்ள மற்ற தாத்தாக்களில் இருவர் முகத்திலும் ஒரு பெருங்கவலை வந்து மறைந்ததைப் பார்க்க முடிந்தது. அதில் ஒருவர், என்ன நினைத்தாரோ, ஆக்டிவாக நடந்து கொண்டிருந்தவர் பேசாமல் போய், அருகிருந்த பெஞ்சில் அமர்ந்து விட்டார்.

முதுமை என்பது உண்மையிலேயே பெரும் கொடுமை தானோ? கொடிது கொடிது முதுமை கொடிது என்பது நிஜம் தானோ?

இது போன்ற பூங்காக்களைக் கொஞ்சம் ஆழ்ந்து கவனித்தால் தெரியும். எல்லா வயதினரும் வரும் இடம். குட்டிப் பாப்பாக்கள் தன் பெற்றோரின் கையைப் பிடித்து 'தத்தக்கா புத்தக்கா' என்று நடப்பது கோடி கொடுத்தாலும் கிடைக்காத வரம். கொஞ்சம் வளர்ந்த குழந்தைகள் பெற்றோர் பேச்சைக் கேட்காமல் போவோர் வருவோர் கால்களுக்குள் புகுந்து ஓடும். கல்லூரி வயதினர் ஒரு கூட்டமாய் வருவார்கள். ஒரு பெஞ்சில் அமர்ந்து கொண்டு, நடுவில் ஒரு ஐபோன். அவ்வளவு தான்! அதன்பின், அவர்கள் உலகத்தில் நமக்கு இடமில்லை. என்னைப் போல ரெண்டும் கெட்ட வயதினர், சாசுவாதமாகக் காதில் ஹெட்செட்டை மாட்டிக் கொண்டு தற்காலிகச் செவிடர்களாவோம். ஆன்ட்டிமார்கள் குட்டிக்குட்டிக் கூட்டங்களாக பேசிக் கொண்டே நடப்பார்கள். இந்த 70 - 80 பெரியவர்கள் மட்டும் எப்பவும் ஒரு துணையுடன் தான் வருவார்கள். அந்தத் துணை பெரும்பாலும் கணவன்/மனைவியாகவோ, பக்கத்து வீட்டுக்காராகவோ, பேரன்/பேத்தியாகவோ, அட்லீஸ்ட் அவர்கள் செல்ல நாய்க்குட்டியாகவோ இருக்கும். அது ஏன்?

முதுமையை எதிர்கொள்வதற்கு மிகப் பெரிய மனோபலம் தேவைப்படத்தான் செய்கிறது. அவற்றை அந்தத் துணைகள் தருமென்ற கற்பனைகள் அல்லது நம்பிக்கைகள் அவர்கள் வாழ்வை நகர்த்திச் செல்கிறது, தினம் தினம். அவை ஒரு நாள் உடையும் போது, அந்த இடத்தை நிரப்பும் உறவுகள் அவர்களுக்குப் பெரும்பாலும் எஞ்சியிருப்பதில்லை என்பது இந்தக் கால வாழியல் யதார்த்தம்.

'காலா என் காலருகில் வாடா! சற்றே மிதிக்கிறேன்' என்று சொல்வது சாதாரணனால் சாத்தியமா? மரணத்தை எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கும் முதுமைக்கு எத்தனை பயங்கள் இருக்கும்? அவர்கள் மனதில் எத்தனை வலிகள் இருக்கும்? மன வலி(மை)யை உடல்வலி வெல்லும் நாளில் அவர்கள் உலகம் சுருங்கிப் போகும். அதன் வெற்றுப் புலம்பல்களும், வீண் பயங்களையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது ஒரு வலுவான அடுத்த தலைமுறையின் கடமை.

கனவுகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நேரம் முடிந்து விட்டதாய், கைக் கடிகாரம் காட்டியது. கையில் அவர் ரத்தம் பிசுபிசுத்தது. என் இதழ் அரை சென்டிமீட்டர் விரிந்து சுருங்கியது. அதன் அர்த்தம் எனக்கு மட்டும் புரிந்த ஒன்று!

கும்மைகள்


யாரெல்லாம் முகநூலைத் தமிழில் பயன்படுத்துகிறீர்கள்?

ஆம் என்றால் உங்கள் home page-க்குச் செல்லவும். அதில் இடது மூலையில் படித்தவை, நண்பர்கள், நெருங்கிய நண்பர்கள், குழுக்கள் இத்யாதி இத்யாதிகள் display ஆகும். அதில் 'பயன்பாடுகள்' என்ற ஒரு குருப்பின் கீழே 'கும்மைகள்' என்று ஒன்று இருக்கும்.

What is கும்மைகள்?

அது பற்றி இப்போ கொஞ்சம் பார்ப்போம்.

பக்கத்தில் dice symbol போட்டிருப்பதிலிருந்து நமக்குத் தெர
ியும் அது Games என்பது!

ஆனால் அது என்ன 'கும்மைகள்', கேள்விப்பட்டதில்லையே என்று கொஞ்சம் தேடியதில் சில தகவல்கள் சிக்கின.

கும்மைகள் என்ற சொல் கும்மாளம் என்பதிலிருந்து வந்ததாய் இருக்கலாம் என்பது தமிழறிஞர்களின் கருத்து. பொதுவாக கும்மை என்பது கும்மி என்பதைக் குறிக்கும். (கும்மியடி கும்மியடி கொடி குலவையும் போட்டு கும்மியடி...)

கும்மை = கொம்மை = கொம்மி = கும்மி

சில இலக்கிய மேற்கோள்கள்:
------------------------------------------------
உடற்ற வரு தீவினை யினைக் கொம்மை கொட்டினன்

- தணிகைப்புராணம்

வள்ளலார் இயற்றிய திருவருட்பாவில் சண்முகக் கொம்மி என்று 14 பாடல்கள் அடங்கிய தனிப்பிரிவே உள்ளது.

குறவர் குடிசை நுழைந்தாண்டி - அந்தக்
கோமாட்டி எச்சில் விழைந்தாண்டி
துறவர் வணங்கும் புகழாண்டி - அவன்
தோற்றத்தைப் பாடி யடியுங்கடி.

- இது சண்முகர் கொம்மியின் ஆரம்பப் பாடல்

இந்தப் பாடல் வரிசையில் ஒரு பாட்டு என்னைக் கவர்ந்தது.

ஆனந்தமான அமுதனடி - பர
மானந்த நாட்டுக்கு அரசனடி
தான் அந்தமில்லாச் சதுரனடி - சிவ
சண்முகன் நம் குருசாமியடி.

அதென்ன, அந்தமில்லாச் சதுரனடி?

அந்தம் என்றால் முடிவு. முடிவில்லாத சதுரனடி.

இது எனக்குக் கொஞ்சம் புதுமையாகப் பட்டது. எப்பவும் முடிவில்லாத என்று சொல்வதற்கு வட்டத்தைத் தான் உதாரணம் சொல்வார்கள். எங்கு தொடங்கியது எங்கு முடிகிறது என்று சொல்ல முடியாததாலும் கூட. இங்கு ஏன் சதுரத்தைச் சொல்கிறார்கள் என்ற கேள்வி எனக்குள் வந்தது. (உதாரணம்: வாழ்க்கை ஒரு வட்டம்டா! இதுல ஜெயிக்குறவன் தோப்பான்..தோக்குறவன் ஜெயிப்பான்..ஹி ஹீ)

அங்கு தான் இருக்கிறது இயற்றியவரின் அறிவுச் செறிவு.

அந்தமில்லாச் சதுரனடி என்பதன் உள்ளர்த்தம் முடிவு இல்லாத நால்வகை முறைகளான சாம, தான, பேத, தண்டம் ஆகியவற்றை நன்கு அறிந்தவன் என்பது.

அதென்ன சாம, தான, பேத, தண்டம்?? (சாம தான பேத தண்ட நாலும் சேர்த்துத் தோத்துப் போகும் தகிடதத்தோம்...தகிடதத்தோம்...அதே தான்..)

இது சாணக்கியன் சொல்லிக் கொடுத்த நுட்பங்கள்:

சாமம் - இன்சொல் கூறல், சமாதானம் பேசுதல்

தானம் - தானம் கொடுத்து வழிக்கு கொண்டு வருதல்

பேதம் - ஒதுக்கி வைத்தல், மிரட்டல், மற்றும் வேறுபாடு காட்டுதல்

தண்டம் - தடியால் அடித்துக் கனிய வைக்க, தண்டனை கொடுக்க, யுத்தம் செய்தல்

அவ்ளோ தான்!

சிந்தனை கார்னர் - கன்ஃபூசியஸ்

நல்லாட்சி நடக்கும் நாட்டில், ஏழ்மை வெட்கப்பட வேண்டிய ஒன்று;
மோசமான ஆட்சி நடக்கும் நாட்டில், செல்வம் வெட்கப்பட வேண்டிய ஒன்று.

- கன்ஃபூசியஸ்

சிந்தனை கார்னர் - போப் பிரான்சிஸ்

காணாமல் போன ஆடுகளைத் தேடுங்கள். மேய்ப்பன் ஆடுகளின் மணத்துடன் வாழ வேண்டும். அதனால் எளிமையாய் வாழுங்கள். தேவாலயம் சேரிகளுக்குச் செல்லட்டும்.

- போப் பிரான்சிஸ்